Centrum im. Adama SmithaPierwszy Niezależny Instytut w Polsce od 16 września 1989 roku

25 rocznica śmierci Stefana Kisielewskiego

Stefan Kisielewski (07.03.1911 – 27.09.1991) – kompozytor, krytyk muzyczny, pisarz, felietonista. Realista i bezkompromisowy krytyk. Dziś mija 25 rocznica jego śmierci.

Studiował w Konserwatorium Muzycznym, w roku 1934 uzyskał dyplom z teorii muzyki a 3 lata później z kompozycji. Studiował również polonistykę i filozofię na Uniwersytecie Warszawskim. Jeszcze na studiach zadebiutował jako krytyk muzyczny w piśmie „Zet”. Publicystykę polityczną rozpoczął w „Buncie Młodych” w roku 1936. W latach 1938-1939 wyjechał do Paryża by pogłębić studia kompozytorskie u profesor Nadii Boulanger. Odbył zaledwie jedną lekcję, ponieważ Nadia wyjechała do Ameryki. Po powrocie do Polski został kierownikiem rozgłośni „Warszawa II”. W czasie Drugiej Wojny Światowej uczestniczył w Kampanii Wrześniowej. Wziął również udział w pierwszych dniach Powstania Warszawskiego, lecz został postrzelony.

Po wojnie dołączył do nowo otwartego „Tygodnika Powszechnego”. Miał pisać o muzyce, lecz szybko zajął się publicystyką. Jego pierwszy felieton z cyklu „Pod włos” opublikowano w 20. numerze tygodnika. Opatrzony został notką „Redakcja nie podziela wszystkich poglądów autora ". W czasie trwającej kolejne 44 lata współpracy, w „Tygodniku Powszechnym” opublikowanych zostało ponad 1500 felietonów Kisielewskiego. W 1949 roku został profesorem Krakowskiej Wyższej Szkoły Muzycznej. Publicznie wykpił nowe reformy i sprzeciwiał się promowaniu socrealizmu. W efekcie, zdjęto go ze stanowiska pedagoga, usuwając przy tym jego nazwisko ze wszystkich publikacji w kraju i Europie Wschodniej. 

W latach 1957-1965 był posłem na sejm PRL, wybrany został z listy Frontu Jedności Narodu. W Sejmie znany był jako liberał, stający murem za przedsiębiorcami i rzemieślnikami. Twierdził, że należy zmniejszyć liczby zarządzeń, aby ułatwić prowadzenie działalności gospodarczej. Nie proponował wielkich rewolucji, lecz małe kroki. Dążył do „finlandyzacji”, czyli stopniowego uzyskiwania niezależności kulturalnej i gospodarczej od Związku Radzieckiego. Podobnie jak miało to miejsce w Finlandii. W roku 1964 stał się jednym z sygnatariuszy „Listy 34”, której treść brzmiała następująco: Ograniczenia przydziału papieru na druk książek i czasopism oraz zaostrzenie cenzury prasowej stwarza sytuację zagrażającą rozwojowi kultury narodowej. Niżej podpisani, uznając istnienie opinii publicznej, prawa do krytyki, swobodnej dyskusji i rzetelnej informacji za konieczny element postępu, powodowani troską obywatelską, domagają się zmiany polskiej polityki kulturalnej w duchu praw zagwarantowanych przez konstytucję państwa polskiego i zgodnych z dobrem narodu. W ramach odwetu, władza ludowa obniżyła nakład „Tygodnika Powszechnego” z 40 do 30 tys. egzemplarzy i zakazała publikacji nazwisk sygnatariuszy w radiu i telewizji. „Kisiel” został wpisany na czarną listę władz. Wycofał się z polityki.

Sprzeciwiał się cenzurze, co podkreślił podczas posiedzenia Związku Literatów Polskich 29 lutego 1968 r. Nazwał ją „dyktaturą ciemniaków”. Kilka tygodni później został pobity przez nieznanych sprawców. Następnie stracił stanowisko redaktora w wydawnictwie muzycznym, zawieszono publikację jego felietonów i zerwano umowę na stworzenie muzyki do filmu. Kolejny felieton ukazał się dopiero w 1971 roku. W latach siedemdziesiątych powstawał Komitet Obrony Robotników, lecz „Kisiel” nie został jego członkiem. Uważał, że inteligenci nie powinni stawać na czele robotników. Nie zapisał się też do „Solidarności”, ponieważ jak twierdził - „Od Solidarności zalatuje marksizmem, bo jej członkowie są wychowani w takim myśleniu". W 1987 został współzałożycielem Ruchu Polityki Realnej, który następnie przekształcił się w Unię Polityki Realnej. Dwa lata później rozstał się z "Tygodnikiem Powszechnym" gdzie zaczęto skracać jego felietony i przeszedł do "Wprost". W 1988 roku był członkiem założycielem tygodnika "Biznes", który powstał z inicjatywy Towarzystwa Gospodarczego w Warszawie.

 

 Podpisano: Andrzej Machalski, Witold Gadomski, Piotr Aleksandrowicz, Stefan Kisielewski, Andrzej Sadowski, Andrzej Koźmiński

 

Liczył, że po rozpadzie komunizmu uda się stworzyć Polskę kapitalistyczną. Pragnął "antysocjalistycznej dyktatury". W roli "dyktatora" widział Lecha Wałęsę, dlatego też poparł go w wyborach w 1990 roku. Po kilku miesiącach wycofał się z poparcia. Zarzucił Wałęsie zaprzepaszczoną szansę na zmianę Polski w kraj kapitalistyczny. Opozycjonista idący zawsze pod prąd. 

Prześmiewca z ciętym językiem, błyskotliwie obnażający niekompetencje komunistów. Tak go zapamiętano. "Kisiel" zmarł 27 września 1991 roku. 

Na wniosek Centrum im. Adama Smitha, władze Warszawy podjęły uchwałę o nadaniu skwerowi Na Rozdrożu imię "Kisiela" - Stefana Kisielewskiego. 

 

źródło: www.culture.pl, www.kisielewski.org.pl

autor fotografii: Włodzimierz Wasyluk, www.culture.pl

 

 

Reddit icon
Technorati icon
Yahoo! icon
e-mail icon
Twitter icon
Facebook icon
StumbleUpon icon
Del.icio.us icon
Digg icon
LinkedIn icon
MySpace icon
Newsvine icon
Pinterest icon
piątek, 2018-02-02

Posiedzenie Polskiej Szkoły Rewitalizacji z udziałem Pana Wojciecha Zabłockiego Burmistrza Dzielnicy Praga-Północ m.st. Warszawy.

W Centrum im. Adama Smitha odbyło się 2 lutego 2018 r. posiedzenie założycielskie Polskiej Szkoły Rewitalizacji, w którym uczestniczyli przedstawiciele Centrum im. Adama Smitha - Pierwszego Niezależnego Instytutu w Polsce -  Andrzej Sadowski – Prezydent, Marek Strugała – Ekspert i Piotr Majewski - Współpracownik oraz przedstawiciele Łódzkiej Szkoły Rewitalizacji w osobach Jana Bociana, Jakuba...

piątek, 2017-12-15

I Kongres Patriotyzmu Ekonomicznego

W listopadzie odbył się I Kongres Patriotyzmu Ekonomicznego, na którym Andrzej Sadowski, Prezydent Centrum im. Adama Smitha, był prelegentem. Na Kongresie poddane były dyskusji ekonomiczne aspekty polskiego biznesu. Kongres był pierwszym ogólnopolskim spotkaniem firm połączonych znakiem Polskiego Śladu - idei łączącej konsumentów, ekspertów-badaczy, polityków i biznesmenów. Dotyczył nie tylko...

czwartek, 2017-06-08

Dzień Wolności Podatkowej 2017

Centrum im. Adama Smitha wyliczyło po raz dwudziesty czwarty w Polsce Dzień Wolności Podatkowej. Jest to symboliczna data, od której przestajemy przymusowo pracować na potrzeby rządu, a zaczynamy zarabiać wyłącznie dla siebie i swoich rodzin.

Idea Dnia Wolności Podatkowej narodziła się w Stanach Zjednoczonych. Pierwszy raz został on obliczony w 1900 roku i przypadł na koniec stycznia....

piątek, 2017-06-02

"Koszty wychowania dzieci 2017" - informacje prasowe o raporcie Centrum im. Adama Smitha

1 czerwca 2017 ukazała się kolejna edycja raportu badającego koszty wychowania dziecka w Polsce przygotowanego przez ekspertów Centrum im. Adama Smitha. 

W szóstej edycji raportu Centrum podaje, że koszt wychowania jednego dziecka w Polsce (do osiągnięcia 18 roku życia) mieści się w przedziale od 176 tys. do blisko 200 tys. zł, dwójki dzieci od 317 tys. do 368 tys. zł, trójki od 422...

piątek, 2018-02-02

Posiedzenie Polskiej Szkoły Rewitalizacji z udziałem Pana Wojciecha Zabłockiego Burmistrza Dzielnicy Praga-Północ m.st. Warszawy.

W Centrum im. Adama Smitha odbyło się 2 lutego 2018 r. posiedzenie założycielskie Polskiej Szkoły Rewitalizacji, w którym uczestniczyli przedstawiciele Centrum im. Adama Smitha - Pierwszego Niezależnego Instytutu w Polsce -  Andrzej Sadowski – Prezydent, Marek Strugała – Ekspert i Piotr Majewski - Współpracownik oraz przedstawiciele Łódzkiej Szkoły Rewitalizacji w osobach Jana Bociana, Jakuba...

piątek, 2017-12-15

I Kongres Patriotyzmu Ekonomicznego

W listopadzie odbył się I Kongres Patriotyzmu Ekonomicznego, na którym Andrzej Sadowski, Prezydent Centrum im. Adama Smitha, był prelegentem. Na Kongresie poddane były dyskusji ekonomiczne aspekty polskiego biznesu. Kongres był pierwszym ogólnopolskim spotkaniem firm połączonych znakiem Polskiego Śladu - idei łączącej konsumentów, ekspertów-badaczy, polityków i biznesmenów. Dotyczył nie tylko...